to co zrobiłem kiedy mnie nikt nie trzymał za ręce
śpi zmęczone w kącie mojego oka
mógłbym to wyjąć wyplewić wyciągnąć igiełką albo czubkiem noża czymś ostrym w miarę znajomym tak patrzeć znowu jak się goi powoli fragment mnie kształtem podobny do pustej połowy łóżka
obrosło świeżym ciałem i nie boli wcale jest tylko taki nowy ciężar przy wszystkim na co miewam odwagę patrzeć
czasem tylko łapie promyczek słońca odbija go prosto w środek twojej źrenicy i parzy więc staram się żyć ze wzrokiem osadzonym mocno gdzieś obok moich stóp zapuszczam rzęsy jak korzenie
tak sobie wypalam dziury w czubkach wszystkich butów nie omija mnie nic może tylko
najpiękniejszy dzień lata
Kornel Leśniak
„Nie dosięgam przedmiotów, których dotykam” to wystawa o bliskości, która nie zawsze jest możliwa. O relacjach i doświadczeniach, w których obecność i kontakt nie gwarantują pełnego uczestnictwa. To także opowieść o ciele, które pamięta więcej, niż potrafimy nazwać i które często pozostaje w napięciu między pozorną normalnością a poczuciem braku, niedopełnienia i trudnością bycia w pełni zobaczonym i zrozumianym. Być może znasz to uczucie? Bycie obok, a jednak trochę poza. Co wtedy robi Twoje ciało? Czy próbuje się zbliżyć, czy raczej wycofać? Tytuł, zaczerpnięty z książki The Body Keeps the Score Bessela van der Kolka, staje się punktem odniesienia do twórczości Kornela Leśniaka – artysty pracującego z malarstwem olejnym, haftem i słowem pisanym.
Twórczość Leśniaka skupia się na budowaniu intymnych światów, w których emocje i relacje stają się głównymi bohaterami. Różne media traktowane są jako równorzędne narzędzia opowiadania o doświadczeniu bycia w relacji – zarówno z innymi, jak i z samym sobą. Prezentowane prace wyrastają z osobistych doświadczeń queerowego lęku, cielesności i potrzeby przynależności. Jednocześnie tworzą język współodczuwania, w którym indywidualne historie stają się wspólne. To język oparty na kruchości i zawieszeniu – na byciu „pomiędzy”, w relacjach, które trwają, lecz nie zawsze dają poczucie pełnego bezpieczeństwa ani rozpoznania.
Podczas pracy nad obrazami artysta sięgał po książkę Bessela van der Kolka nie jako teoretyczne wsparcie, lecz jako emocjonalny punkt odniesienia. Fragmenty dotyczące trudności w doświadczaniu bliskości, dezorientacji ciała, wstydu oraz potrzeby relacji towarzyszyły procesowi malowania i wpływały na sposób myślenia. Ich obecność nie jest w pracach dosłowna – ujawnia się raczej w subtelnym napięciu między możliwością kontaktu a jego niepełnością.
Dominującym elementem wystawy staje się błękit – obecny zarówno w obrazach, jak i w samej przestrzeni. Otula, wycisza, spowalnia. Błękit pełni funkcję regulującą – symbolizuje bezpieczeństwo, spokój i próbę oswajania trudnych emocji. Jednocześnie jest tłem dla opowieści o kruchości i potrzebie bliskości. W najnowszych pracach obok błękitu pojawia się także jasny róż – subtelny, rozświetlający, obecny jak drobny gest czułości wobec siebie i innych, próbujący uzupełnić to, czego często brakuje w relacjach.
Nie dosięgam przedmiotów, których dotykam to zaproszenie do uważnego spotkania z obrazem, tekstem i własnym ciałem. Wystawa pozostawia przestrzeń na zatrzymanie się, ciszę i refleksje. Być może właśnie tutaj pojawia się możliwość chwilowego poczucia bezpieczeństwa we wspólnym doświadczaniu.
Karolina Rybka
Kornel Leśniak (ur. 1999) – absolwent malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Używając obrazów olejnych, słowa pisanego i wielkoformatowych tkanin pracuje z problematyką strategii współodczuwania i zjawiskami emocjonalnymi zachodzącymi w punktach styku różnych aspektów kolektywnego pokoleniowego doświadczenia. Jego prace dotykają tematyki płci, queerowego lęku, cielesności, potrzeby przynależności, romantycznego niepokoju i niepewności, nostalgii oraz tożsamości.
kuratorka wystawy: Karolina Rybka
Początek 06.02.2026, godz. 18:00
ul. Gdańska 3
Koniec 25.04.2026